25-2-2018

Shiva 1-8-2014 7-7-2014

De therapie leek na 6x eindelijk z'n vruchten af te werpen,en kon ze de 20 min vol houden.En daarna mochten we terug naar 1x in de week. Maar dan was ze er ook wel echt weer aan toe.Maar eind juni begon ze toch weer slechter te lopen.Ik heb toen eerst de metacam opgevoerd naar 2x daags(dit was op vrijdag),maar ook dat leek niet te helpen.Toen maandag maar weer naar de dierenarts,en daar kregen we nieuwe pijnstilling,nu tramadol, een morfineachtige pijnstilling.Dit zouden we 10 dagen moeten proberen samen met de metacam. Maar woensdag was er nog steeds geen verbetering,en heb de dierenarts maar weer gebeld.Dus s'middags er maar weer naar toe. En daar kregen we te horen dat dit pijnstilling was voor honden van 11 a 12 jaar wie nog maar heel even mee moesten.Zo had Shiva geen toekomst, en we moesten er toch maar over na denken of we haar niet zouden laten inslapen. En terwijl je in je achterhoofd wel weet dat het zo ook niet kan,komt het toch wel keihard aan.Dat wil je eigenlijk niet horen.Donderdag  met de dierenarts nog overleg gehad voor een eventuele operatie,een hele nieuwe prothese,maar na diverse gesprekken met oa dierenarts en mensen wie dit ook hadden meegemaakt, uiteindelijk besloten om hier niet aan te beginnen. En dan komt het moeilijke moment om te beslissen, wanneer je haar moet laten inslapen. Uiteindelijk hebben we het weekend nog gebruikt, omaan het idee te wennen, en om al vast een beetje afscheid te nemen.Maandag middag kwam de dierenarts bij ons thuis,en hebben nog een fijn gesprek gehad,dat dit voor Shiva toch echt het beste was,en hebben haar daarna in het bijzijn van ons allen,met heel veel verdriet, rustig in laten slapen.Daarna hebben we haar naar het crematorium gebracht,en definitief afscheid genomen van onze mooie lieve nog veel te jonge beer! Rust zacht grote vriendin!